เพื่อนหลอกไปเจอผี ผมมีประสบการณ์สยองขวัญที่พบเจอกับเพื่อนสนิท

วันนี้เสนอตอน เพื่อนหลอกไปเจอผี ผมมีประสบการณ์สยองขวัญที่พบเจอกับเพื่อนสนิท คือย้อนกลับไปตอนปี 2561 ตอนนั้นผมได้กลับจากทำงานที่กลางทะเลเพื่อมาพักผ่อนที่บ้าน ที่อำเภอหาดใหญ่คับพอผมกลับบ้านได้สองสามวัน ก็มีเพื่อนผมที่ชื่อเจิดมันโทรมาบอกผมว่าไปนอนบ้านมันเป็นเพื่อนหน่อยเดี๋ยวมันจะเลี้ยงเหล้าเอง เพราะบ้านมันตอนนั้นไม่มีใครอยู่พ่อแม่ไปต่างจังหวัด จดหมายลูกโซ่ ซึ่งผมก็รับปากมันไว้ว่าจะไปนอนเป็นเพื่อนแล้วผมก็เตรียมตัวเพื่อที่จะไปบ้านไอเจิดตอนเย็น

เพื่อนหลอกไปเจอผี

เพื่อนหลอกไปเจอผี เป็นบ้านแบบสองชั้นหลังเดียวโดด

คือบ้านของไอเจิด เพื่อนหลอกไปเจอผี เป็นบ้านแบบสองชั้นหลังเดียวโดด จากถนนเส้นหลังจะต้องเดินลึกเข้าไปในสวนกว่าจะถึงหน้าบ้าน เย็นนั้นผมก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์ออกบ้านไป ห้องพัก 201 กว่าจะไปถึงบ้านไอเจิดเวลาตอนนั้นก็ราว ๆ สี่โมงเย็นแล้วหล่ะ พอไปถึงไอเจิดมันก็นั่งรออยู่ที่โต๊ะหน้าบ้านด้วยสีหน้าอาการที่ไม่ค่อยดีนัก แต่ผมก็คิดเอาเองว่าอาจจะเป็นเพราะมันนอนน้อย เราก็พูดทักทายกันสองสามคำแล้วไอเจิดก็เดินไปหยิบเบียร์มาดื่มด้วยกัน ก็เลยต้องต้องดื่มกินสนทนาให้หายคิดถึง

ผมกับไอเจิดก็นั่งคุยกันไปจนถึงสามทุ่ม จากนั้นก็พากันทำกับข้าวด้วยผักไม้ที่พวกเราเก็บจากสวนข้างบ้าน พอกินข้าวกันเสร็จเราก็มานั่งดูทีวีกันต่อ ผีป่าสันเขื่อน จนกระทั่งประมาณเกืบอเที่ยงคืนพอพวกผมอาบน้ำเสร็จก็พากันนอนและหลับลงไปอย่างรวดเร็ว กระทั่งมันมีเสียงเคาะประตูดังลั่นขึ้นมาที่หน้าบ้านผมเลยสะดุ้งตื่นขึ้นมา และพอดูนาฬิกาก็พบว่าตอนนั้นมันปาเข้าไปตีสองกว่า ผมก็เลยเรียกไอเจิดแต่กลับกลายเป็นว่าไอเจิดยังไม่ได้หลับมันนอนตัวสั่นเหมือนกลัวอะไรบางอย่าง

ผมเลยเขย่าตัวมันแล้วมันก็พูดว่ามันมาอีกแล้ว กลางวันแสกๆ ผมก็รู้สึกมึนงงเลยถามมันไปว่าดึกป่านนี้ใครมาหาวะ แต่ไอเจิดมันก็ไม่ตอบและพร้อมกันนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ ผมเลยทำท่าจะออกไปดูแต่ไอเจิดก็รีบห้ามผมไว้บอกว่าอย่าออกไป แต่ผมก็ไม่ฟังคิดว่าไอเจิดมันคงเมาแน่ ๆ ผมเลยเดินไปที่ประตูบ้าน

น้องไม่กลัวพี่หรอ

คำพูดของยายแก่

  • มึงเอาของกูไปทำไม
  • กูจะกินมึงให้ได้
  • ใครให้มึงไปยุ่งของกู
  • หัวเราะน้ำเสียงสุดหลอน

จดหมายลูกโซ่ เมื่อเกือบยี่สิบปีก่อนเป็นสิ่งที่ฮิตกันมากในสมัยนั้นเลย

เรื่องของ จดหมายลูกโซ่ เมื่อเกือบยี่สิบปีก่อนเป็นสิ่งที่ฮิตกันมากในสมัยนั้นเลย เป็นการส่งจดหมายที่เป็นกระดาษจริง ๆส่งต่อกันไปเรื่อย ๆห้องพัก 201โดยที่อยู่ก็ส่งมาจากในสมุดที่อยู่ เนื่องจากสมัยนั้นไปรษณีย์ไม่บังคับให้เขียนที่อยู่ผู้ส่ง ดังนั้นจดหมายได้แพร่ระบาดไปอย่างรวดเร็ว เพราะไม่มีใครกลัวว่าจะโดนจับได้ ผมเคยได้รับอยู่หลายฉบับก็เอาไปทิ้งตลอด เพราะมันเป็นเรื่องไร้สาระแต่มีอยู่ฉบับหนึ่งที่ต่างไปฉบับอื่น ๆ เป็นฉบับสุดท้ายที่ผมได้รับและคงไม่มีวันลืม ผีป่าสันเขื่อน ไปตลอดชีวิตของผมได้

จดหมายลูกโซ่

จดหมายลูกโซ่ ผมเห็นจดหมายฉลับหนึ่งมีแต่ที่อยู่

เรื่องของมีอยู่ว่า จดหมายลูกโซ่ ผมเห็นจดหมายฉลับหนึ่งมีแต่ที่อยู่ ไม่มีชื่อผู้ส่งชื่อผู้รับจดหมายเสียบไว้ที่ประตูหน้าบ้าน ผมตัดสินใจเปิดอ่านดู ในนั้นคือจดหมายลูกโซ่อย่างที่คิดไว้กลางวันแสกๆ  เนื้อความจำได้แค่ว่ามันเกี่ยวกับพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ พร้อมคำลงท้ายว่าถ้าไม่ส่งต่อให้ครบสิบคนภายในสามวัน ผู้รับจะต้องตายภายในสามวันเจ็ดวัน มันดูเหมือนเป็นจดหมายลูกโซ่ทั่วไปเว้นเพียงแต่ว่า ตัวอักษรพวกนั้นเป็นสีแดงคล้ำเหมือนเลือด พร้อมกับรอยเปื้อนสีแดงเป็นหย่อม ๆ ผมได้ลองเอามาดมใกล้ ๆ

ก็ได้กลิ่นคาวลอยมาครั้งนี้ผมเลยไม่แค่ฉีกทิ้ง ยูฟ่าเบท แต่ผมเผามันทิ้งไปเลยในวันรุ่งนี้เมื่อผมไปโรงเรียน เพื่อนในห้องของผมก็คุยกันว่าพวกเค้าก็ได้รับจดหมายเหมือนกัน จดหมายนั้นเขียนด้วยเลือดแต่ทุกคนก็มองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ น่าจะมีคนแกล้งมากกว่ายกเว้นแต่เพื่อนคนหนึ่งที่ชื่อต้น เค้าเชื่อและเขียนจนหมายนั่นส่งต่อไปทำให้ทุกคนหัวเราะเยาะเค้าว่างมงาม ต้นพยายามจะเถียงแต่ก็สู้ไม่ได้ เพราะเค้าเป็นเด็กขี้โรคที่มักถูกคนในห้องลุมรังแกบ่อย ๆ ที่โรงเรียนในช่วงนั้นมีกิจกรรมเยอะมาก

ทำให้ผมลืมจดหมายฉบับนั้นไป จนมาถึงเช้าวันที่สี่หลังจากได้รับจดหมาย ผมก็ได้รับข่าวร้ายว่าเพื่อนในห้องเสียชีวิตในช่วงเวลาตีหนึ่งของวันนั้น โดยสาเหตุได้ยินมาว่าเค้าผูกคอตายกับพัดลมเพดาน ต้นจึงเอ่ยขึ้นมาว่าต้องเป็นเพราะจดหมายฉบับนั้นแน่เพราะครบกำหนดเวลาแล้ว เพื่อนคนอื่น ๆคืนเฝ้าเวร เมื่อได้ยินก็ต่อว่าเค้าอย่างหนัก ทั้ง ๆ ที่เพื่อนตายไปทั้งคนยังเอาไปโยงกับเรื่องไร้สาระ

ส่วนสำคัญของจดหมายต้องมี

  • ชื่อ-นามสกุล ผู้รับ
  • บ้านเลขที่ หมู่
  • ตำบล อำเภอ จังหวัด
  • รหัสไปรษณีย์ เบอร์ผู้รับ

ผีป่าสันเขื่อน เรื่องราวที่จะเล่าต่อไปนี้ต้องขอย้อนกลับไปปี 2553

เรื่องผีชื่อว่า ผีป่าสันเขื่อน เรื่องราวที่จะเล่าต่อไปนี้ต้องขอย้อนกลับไปปี 2553 หรือ เมื่อสิบเอ็ดปีที่แล้วสมัยนั้นผมอายุ 14 ปี ผมได้เจอเรื่องที่น่าขนลุกเข้า ห้องพัก 201 ต้องขอเท้าความก่อนครับว่าผมเป็นคนเชื่องใหม่โดยกำเนิด แต่ถ้ามีใครถามผมก็มักจะตอบแบบกวน ๆ ไปว่าเป็นคนทุกที่นั่นแหล่ะคับ อำเภอที่ผมอาศัยอยู่นั้นอยู่เหนือสุดของเชียงใหม่ หมู่บ้านของผมอยู่บนดอยในลักษณะที่ลาดเอียงลงสู่เส้นหลักที่ข้างล่างดอย กลางวันแสกๆ และมีเขื่อนน้ำเป็นแอ่งใหญ่ระหว่างกลางภูเขาสองลูกเหนือสุดของหมู่บ้าน

ผีป่าสันเขื่อน

ผีป่าสันเขื่อน ที่จะสามารถใช้ดื่มใช้อาบ

น้ำจากเขื่อนนั้นมีมากพอ ผีป่าสันเขื่อน ที่จะสามารถใช้ดื่มใช้อาบ โดยไม่ต้องไปหาซื้อน้ำที่ไหน หรือไม่ต้องขุดเจาะบาดาลผมเกิดและเติบโตมาที่นั่น และเรื่องราวมันก็เกิดแบบนี้คับ เช้าวันอาทิตย์วันหนึ่งผู้ใหญ่บ้านประกาศเสียงตามสาย ว่าให้ลูกบ้านไปช่วยพัฒนาเขื่อนในช่วงสายวันนี้ ก็คือการไปช่วยกันตัดกิ่งไม้ที่ขึ้นจนรกทึบ ถางหญ้าทำความสะอาดและทำ ฝายชะลอน้ำ เพื่อกักเก็บน้ำเตรียมไว้ใช้ช่วงหน้าแล้งที่จะมาถึงอีกไม่กี่เดือน คืนเฝ้าเวร เมื่อผู้ใหญ่บ้านประกาศเสร็จเช้าวันนั้นพอได้บอกให้ผม

ตามพ่อไปทำฝายชะลอน้ำที่เขื่อนด้วย ผมเองก็ไม่ได้ดื้อแต่อย่างใดและคิดว่าถ้าอยู่บ้านมันก็น่าเบื่อได้ขอตามพอไปเที่ยวเขื่อนด้วยดีกว่า พ่อห่อกับข้าวใส่ย่ามเพื่อไปกินตอนกลางวัน เหน็บมีดไว้ที่เอวอย่างดีส่วนผมก็แบกจอบเดินตามหลังพ่อ มุ่งขึ้นไปที่เขื่อนเหนือหมู่บ้านระหว่างทางเจอกับผู้ใหญ่บ้านชื่อคำ ที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้าถึงแม้แกจะแก่แล้วแต่ก็ดูขึงขังทะมัดทะแมง คืนขี่รถเล่น แต่ตอนที่พ่อกำลังจะทักแกก็มีเสียงของลุงหนุ่มตะโกนไล่หลังมา เมื่อผมกับพ่อหันไปดูก็พบว่าแกกำลังแบกจอบเดินเป๋ในสภาพคนเมา

เสียงขวดเหล้าในย่างของแกกระทบกัน พอเหลือบมองก็เห็นมันเหล้าขาวสองขวดคาดว่าจะเอาไปกินกันบนเขื่อนนั่นแหล่ะคับ เราทั้งสี่คนจึงร่วมเดินทางไปพร้อมกันพร้อมกับชาวบ้านที่เดินเป็นแถว ขึ้นไปที่ลานกว้างบริเวณเขื่อน เมื่อทุกคนเดินมาถึงกันแล้วสิ่งแรกที่ทำคือผู้ใหญ่นำกล่าว และไหว้ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ผี

ข้อดีของเขื่อนเก็บน้ำ

  • เก็บน้ำสำรองไว้ใช้
  • ผลิตกระแสไฟฟ้า
  • ชะลอการไหลของน้ำให้เบาลง
  • ป้องกันน้ำท่วม

กลางวันแสกๆ ในตอนที่เรียนจบมาใหม่ ๆ ยังไม่มีงานทำอะไร ถึงแม้จะพยายาม

เล่าเรื่องผี กลางวันแสกๆ ในตอนที่เรียนจบมาใหม่ ๆ ยังไม่มีงานทำอะไร ถึงแม้จะพยายามหางานในสายงานที่เรียนจบ แต่ก็ยังไม่ได้งานเสียทีเลยทำให้เราตัดสินใจที่จะหางานและสมัครงานที่ตัวเองพอจะทำได้ไปก่อน ห้องพัก 201 เพื่อไม่ให้เป็นการเดือดร้อนต่อที่บ้าน แล้วเราก็ได้ทำงานที่ขนส่งเล็ก ๆ แห่งหนึ่งแถวชานเมือง ได้เข้าไปทำงานฐานะลูกจ้างที่มีหน้าที่คอยเช็คสินค้าก่อนที่รถจะมารับของ มันเป็นงานง่ายที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก คืนเฝ้าเวร ค่าจ้างที่ได้ก็ไม่สูงเช่นกันเราเป็นน้องใหม่ในที่ทำงานา

กลางวันแสกๆ ในเวลาทำงานผิดพลาดหรือไม่ถูกต้อง

ก็มักจะโดนแซวอยู่หายครั้ง กลางวันแสกๆ ในเวลาทำงานผิดพลาดหรือไม่ถูกต้อง แต่เค้าก็สอนงานให้เราทุกครั้งทำให้เรารู้สึกว่าคนที่ทำงานร่วมกันนั้น เป็นกันเองและใจดีมากโดยเฉพาะพี่กบที่แสดงท่าทางออกอาการชัดเจน ว่ามีความสนใจในตัวเรามากกว่าแค่เพื่อนร่วมงานกัน แต่ถึงอย่างนั้นพี่กบก็ไม่ได้จีบแบบตรงๆ แต่เป็นการจีบในลักษณะถึงความห่วงใยในฐานะของพี่น้องมากกว่า คืนขี่รถเล่น ในช่วงเดือนที่สองเราต้องสลับเข้ากะดึกซึ่งต้องอยู่จนถึงเช้า พี่กบก็อาสาแลกกะเพื่อมาอยู่เป็นเพื่อน

ขนส่ง

แหมกบแกนี่นะทำเป็นเก๊กอยากจะมาอยู่ดูแลน้องแทนฉันเลยไหมหล่ะ พี่นันแซวพี่กบในช่วงกะดึกที่ได้อยู่ด้วยกัน ถึงเราจะมีอาการเขิลอยู่บ้างแต่คิดว่าเค้ามีท่าทางแปลก ๆ ufabet ไปตั้งแต่เมื่อช่วงเย็นแล้ว วันนี้แกไม่ค่อยพูดและไม่ชวนคุยเหมือนเมื่อก่อน มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าเห็นดูเงียบ ๆ ไปนะ เราก็ถามด้วยความเป็นห่วงเพราะเรายังไม่ได้เป็นแฟนแต่พี่เค้าก็ดีกับเรามาตลอด พี่กบหันมามองเรายิ้มให้เล็กน้อยและส่ายหน้าแทนคำตอบว่าตัวเองนั้นไม่ได้เป็นอะไรเลย

เราเองก็กลัวว่าจะเป็นการยุ่งเรื่องของเค้ามากเกินไปก็เลยไม่ถามอะไรต่อ จนถึงช่วงเที่ยงคืนกว่ารถส่งของก็เข้ามาส่งสินค้า ซึ่งเราก็ทำหน้าที่ออกไปตรวจของตามปกติแต่น่าแปลกตรงที่พี่กบไม่ยอมตามเธอออกมาด้วยเลย ซึ่งพี่นันที่กำลังเช็คของรถอีกคันก็บอกให้เราไปตามพี่กบมาหน่อย เจ้าพ่อไร้นาม พอเรากลับไปที่ห้องพักพนักงานและก็เห็นแกพึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ

หน้าที่ของคนตรวจของ

  • เช็คจำนวนสินค้า
  • ตรวจคุณภาพสินค้า
  • รับเข้าตามจำนวนให้ถูกต้อง
  • คีย์รับสินค้าเข้าในระบบ

คืนเฝ้าเวร เป็นเรื่องของคุณปลา ส่วนตัวจะเป็นคนที่ชื่อเรื่องผีมากตั้งแต่เด็ก

เรื่องผีมีชื่อว่า คืนเฝ้าเวร เป็นเรื่องของคุณปลา ส่วนตัวจะเป็นคนที่ชื่อเรื่องผีมาก ตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันจะเห็นเรื่องราวลี้ลับมาโดยตลอด เพราะช่วงประมาณหกขวบเราเคยเสียชีวิตไปสองวัน ห้องพัก 201ทางบ้านเตรียมโลงเรียบร้อยแล้ว แต่ด้วยพ่อเป็นหมอทำพ่อเลี้ยงจึงรักเรามาก ระหว่างที่กำลังทำโลงศพและจัดเตรียมสิ่งต่าง ๆ คุณพ่อก็ทำพิธีของเค้าและด้วยความที่คุณแม่ก็อยากให้เราฟื้นขึ้นมา คืนขี่รถเล่น แม่ก็เลยบอกว่าไม่ว่าลูกจะกลับมาด้วยสภาพไหนก็แล้วแต่ ขอให้ลูกฟื้นขึ้นมาได้ใหม่ และ จะยกให้เป็นลูกของปู่ทวด

คืนเฝ้าเวร

คืนเฝ้าเวร พ่อได้ทำพิธีกรรมต่างของท่าน

ระหว่างที่บนบานอยู่นั้น คืนเฝ้าเวร พ่อได้ทำพิธีกรรมต่างของท่าน อยู่ ๆ เราก็ฟื้นขึ้นมา หลังจากที่ฟื้นเราก็กลับมาพร้อมกับพรสวรรค์พิเศษ สามารถเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นได้เมื่อโตขึ้นมา คุณแม่ก็คาดหวังให้เราเรียนพยาบาล โดยบอกกับเราว่าถ้าจบมอหกแล้วให้เข้าคณะพยาบาลได้ไหม เจ้าพ่อไร้นาม ไม่อยากให้ทำอย่างอื่นนอกจากนี้ เราได้รับปากกับคุณแม่เพราะด้วยสิ่งที่เห็นหลายอย่าง และรู้สึกว่าสายอาชีพนี้มันได้ช่วยชีวิตคนและดูแลคนอื่นได้ด้วย จนหลังจากมอหกได้สอบติดคณะพยายาล

พอได้เรียนจบก็ได้ทำงานที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง PG SLOT อยู่แผนกของหอผู้ป่วยใน โดยแต่ละชั้นจะมีคนไข้ไม่เหมือนกัน เช่นชั้นนี้จะต้องดูแลผ่าตัด ชั้นนี้คนไข้เด็ก แต่ของเราจะดูแลอายุรกรรมซึ่งส่วนใหญ่เป็นเคสหนัก บางเคสรับต่อจากไอซียูคนไข้จะนอนโรงพยาบาลเป็นเวลานาน ด้วยความที่ต้องดูแต่ละคนเป็นเวลานานทำให้สนิทกับคนไข้ แต่จะมีอยู่เคสหนึ่งชื่อว่าสักอายุประมาณสามสิบต้น ๆ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี เป็นคนที่ค่อนข้างมีฐานะแต่ใช้ชีวิตค่อนข้างจะเปลือง ชอบดื่มเหล้าสูบบุรี่สายเฮอาปาร์ตี้

เข้ามารักษาด้วยอาการป่วยทั่วไป พอหนักเข้าเริ่มรักษาไม่ค่อยหาย หมอเลยขอตรวจหาเชื้อต่าง ๆ และก็พบว่าสักนั้นติดเชื้อ HIV โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง แต่ด้วยความที่ยังรักความเฮฮา ในทุกครั้งที่เค้ามาติดตามอาการ พอกลับบ้านมักจะไม่ทานยาไม่มาตามนัดบ้างใช้ชีวิตแบเดิม แต่เมื่อมีอาการก็จะมาหาหมอ เข้า ๆ ออก ๆ บ่อยครั้งจนชิน

โรงบาล

สาเหตุจากเป็น HIV

  • การมีเพศสัมพันธ์
  • การคลอดบุตร
  • การรับเลือด
  • ใช้เข็มร่วมกับผู้อื่น

คืนขี่รถเล่น ในปี 2555 ช่วงนั้นผมกลายเป็นคนตกงาน ก็หอบสังขารและเงินเก็บ

เรื่องผีที่ผมจะเล่าชื่อว่า คืนขี่รถเล่น ในปี 2555 ช่วงนั้นผมกลายเป็นคนตกงาน ก็หอบสังขารและเงินเก็บไปอยู่ที่พัทลุง ระหว่างที่รองานใหม่เรียกตัวผมก็ว่างเต็มที่ เลยใช้เงินที่มีสนองตัณหาตัวเองแต่ไม่ได้เอาไปกินเหล้าคับ ตอนนั้นผมเองก็อยากจะสร้างทรัพย์สินติดตัวบ้าง เลยไปซื้อรถมอเตอร์ไซค์มาคันหนึ่ง ห้องพัก 201 ผมได้รถมาผมก็ขี่ไปเที่ยวเพราะทำงานดักดานมาหลายปีเลยอยากเห็นนั่นเห็นนี่ ต้องบอกว่าสถานที่ท่องเที่ยวในพัทลุงผมมั่นใจว่าผมไปแล้วทุกที่ เจ้าพ่อไร้นาม น้ำมันอย่างน้อย ๆ ต้องมีถึงสองถังคับ

คืนขี่รถเล่น เพราะผมไม่ใช่เด็ก ผมใช้ความเร็วประมาณ 50-60

ที่บ้านก็ไม่ได้ว่าอะไร คืนขี่รถเล่น เพราะผมไม่ใช่เด็ก ผมใช้ความเร็วประมาณ 50-60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พอเที่ยวจังหวัดตัวเองจนทั่วแล้ว ผมก็ขับข้ามเขตไปเที่ยวฝั่งจังหวัดตรังตามหาดต่าง ๆ ผมขับเที่ยวอยู่สองจังหวัด สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี จนผมได้รู้จักคนหนึ่งโดยบังเอิญที่น้ำตกสายรุ้งคนจังหวัดเดียวกัน ครั้งแรกที่เจอสิงเพราะผมขับตามตั้งแต่ทางเข้าหน้าตก ผมเห็นป้ายทะเบียนเหมือนกันแต่เค้าเหมือนรู้ว่าผมเข้าตาม โดยการลองเชิงผ่อน และ เร่งความเร็วหนี ผมก็สบายมากเพราะรถผมใหม่กว่า ขับไปจอดที่จุดจอดรถ

ขี่รถเล่น

พอผมเข้าไปจอดเค้าก็ถามหน้าตาเอาเรื่อง มีอะไรหรือเปล่าขับรถตามผมทำไม ป่าวผมเห็นว่าป้ายรถเหมือนกันเลยขับตาม ผมเป็นคนพัทลุงเหมือนกัน ทำไมมาเที่ยวไกลจังผมาขับเที่ยวเฉย ๆ เราขับไปด้วยกันไหมมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้ ผมเริ่มสนิทคุ้นเคยกับเค้าจนเริ่มรู้นิสัย เค้านิสัยห่าม ๆ ไม่เคยกลัวอะไร เค้ามักปากดีเสมอเวลาผมทำความเคารพศาลข้างทาง และ หลายครั้งบางทีถนนโล่ง ๆ Betflix ไม่มีอะไรพอเจอศาลข้างทางจะชูนิ้วกลางใส่ บางทีก็จอดไปเหยี้ยวรดศาลข้างทาง

ผมเองก็แอบหวั่น ๆ กลัว ๆ เพราะมีครั้งหนึ่งสิงมาส่งผมหน้าบ้านแล้วขับรถออกไป พอผมเดินเข้ามาในบ้านน้องสาวก็ถามว่านั่นใครนั่งซ้อนท้ายมากับพี่สิง ทำไมหนูไม่เคยเห็นหน้าเลย พี่ก็บอกว่าไม่มีนะแต่น้องก็ยังยืนยันว่าเห็นเป็นคนแก่นั่งซ้อนท้ายไอสิงตามมา

ข้อดีของการขี่รถเที่ยว

  • ได้สัมผัสวิวที่สวยงาม
  • ทำให้เราไปที่ ๆ อยากไป
  • ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ใหม่
  • ได้ทำตามที่ใจอยากทำ

เจ้าพ่อไร้นาม หากพูดถึงประสบการ์ของผมที่ไม่มีวันลืม ก็คงจะเป็นเรื่องเมื่อสิบปีก่อน

เรื่องผีมีชื่อว่า เจ้าพ่อไร้นาม หากพูดถึงประสบการ์ของผมที่ไม่มีวันลืม ก็คงจะเป็นเรื่องเมื่อสิบปีก่อน หลังจากที่ผมเก็บเงินได้ก้อนหนึ่งก็ตัดสินใจลางาน โดยไม่รับค่าจ้างสามเดือนแล้วไปเที่ยวภาคใต้เพียงลำพัง ก่อนกลับบ้านผมเดินทางไปเที่ยวตามแหล่งที่เพื่อนแนะนำ เป็นถ้ำในป่าแห่งหนึ่งที่สวยงามมาก และยังมีน้ำตกเล็ก ๆ เพียงแต่ว่ามันตั้งห่างจากที่เที่ยวชื่อดัง และเดินทางลำบาก ห้องพัก 201 ยิ่งช่วงหน้าฝนถนนจะกลายเป็นโคลนเลน คนเลยไม่มาเที่ยวมากนักแม้แต่ใน google ก็แทบไม่มี

เจ้าพ่อไร้นาม

เจ้าพ่อไร้นาม ทุกคนล้วนตกใจแล้วปฏิเสธอบอกผมอย่าไป

แต่เมื่อผมบอกปลายทางกับคนขับ เจ้าพ่อไร้นาม ทุกคนล้วนตกใจแล้วปฏิเสธอบอกผมอย่าไป อย่าลองของจะดีกว่าซึ่งมันทำให้ผม งง เป็นอย่างมาก ในระหว่างกำลังหารถอยู่ ผมเลยลองถามคนแถวนั้นดู สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี พวกชาวบ้านบอกว่าช่วงนี้มีคนหายไปหลายรายแล้ว พอเล่าไปเล่ามาสุดท้ายก็โยงไปถึงตำนานในป่า ที่ ๆ ผมกำลังจะไป ที่ป่าแห่งนั้นมีเจ้าพ่อตนหนึ่งอยู่ ท่านไม่มีชื่อไม่มีสารตั้งให้ เด็กผีคอหัก ไม่มีแม้กระทั่งของเส้นไหว้ เพราะเจ้าพ่อไม่รับของบูชา สิ่งเดียวที่เจ้าพ่อต้องการคือชีวิตของคน เพียงแต่ว่าครั้งสุดท้ายที่มีคนหาย

ก็หลายสิบปีมาแล้ว ตำนานนี้จึงเริ่มถูกลืมจนกระทั่งเกิดคดีคนหายขึ้นอีก ผมรอจนสี่โมงก็ยังไม่มีใครรับขึ้นรถ จนคิดว่าจะไม่ไปแล้วแต่ก็มีกระบะคันหนึ่งผ่านมา ชายคนขับยอมช่วยเหลือผมแล้วบอกว่าเค้าก็อยู่หมู่บ้านใกล้ ๆ กันคืนนี้ไปพักได้เลย พรุ่งนี้เค้าจะพาไปส่งที่ป่าเพราะเป็นทางผ่านพอดี ผมรู้สึกว่าหน้าตาเค้าคุ้นเคยบางอย่าง แต่ก็คิดไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน เมื่อไปถึงยังจุดหมายก็เห็นว่า หมู่บ้านของเค้าตั้งอยู่ตรงข้ามกับป่า ร้านข้าวมันไก่  มีสายสินผูกอยู่รอบหมู่บ้าน เชื่อมไปยังศาลาคล้ายกระโจม

ด้านในศาลามีพระองค์ใหญ่ บรรยากาศวังเวงอากาศเย็นแปลก ๆ ทำให้ดูน่าขนลุกขึ้นไปอีก ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วส่งข้อความบอกกับครอบครัวว่าผมพักที่ไหน pg slot มือถือตอนนั้นยังเป็นฝาพับ เน็ตก็ช้า การแชร์โลเคชั่นยังไม่มี ทำได้แค่บอกตำแหน่งคร่าว ๆ ไปเท่านั้น

ศาลเจ้าพ่อ

สถานที่ท่องเที่ยวภาคใต้

  • ทะเลอันดามัน
  • เขื่อนเชี่ยวหลาน
  • ภูเขาหญ้า
  • เกาะสมุย

ห้องพัก 201 ที่ตั้งอยู่แถวรามคำแหง ย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้

เรื่องนี้เกิดขึ้นที่โรงแรม ห้องพัก 201 ที่ตั้งอยู่แถวรามคำแหง ย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ คุณเอกเค้าคบกับแฟนของเค้าที่จังหวัดบุรีรัมย์ คุณเอกทำงานที่กรุงเทพ ส่วนแฟนทำงานที่ต่างจังหวัด เวลาทำงานค่อนข้างต่างกัน คุณเอกทำงานตอนกลางคืนส่วนแฟนทำงานตอนเช้า จังหวะคือแฟนคุณเอกเรียนปริญญาโทที่รามคำแหง ต้องลงมาสอบก็โทรบอกเอกฉันโทรจองโรมแรมเรียบร้อยแล้วอยู่หน้าราม แฟนนั่งรถมาเอกก็ไปหาแฟนเจอกันอยู่ด้วยกันแปบนึง แฟนก็ออกไปสอบ เด็กผีคอหัก

ห้องพัก 201 สิ่งผิดปกติก็คือเค้าเคยนอนที่นี่แล้ว

ส่วนเอกก็นอนรออยู่ใน ห้องพัก 201 สิ่งผิดปกติก็คือเค้าเคยนอนที่นี่แล้ว แต่ห้องนี้มันเป็นห้องเลข 201 เปิดประตูเข้าไปสิ่งแรกที่รู้สึกคือเหม็นอับรู้สึกแปลกแต่ไม่กล้าบอกแฟนสิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี เปิดเข้าไปห้องน้ำซ้ายมือ ขวามือคือเตียงนอนอยู่ตรงกับห้องน้ำเลย เอกรออยู่ที่ห้องนั่งบนเตียง ทางมุมขวามือรู้สึกว่าเตียงมันยวบเห็นเต็ม ๆ เลย เค้าก็ไม่อยู่แล้ววิ่งลงมาข้างล่างไปเล่นเกมรอ พอแฟนเสร็จโทรถามก็ด่าเอกทำไมไม่อยู่ที่ห้อง แต่เอกก็ไม่เล่าให้แฟนฟังโดยพาแฟนออกไปกินข้าว แล้วก็กลับมาที่ห้อง ร้านข้าวมันไก่ 

โรมแรมย่านรามคำแหง

แฟนเป็นคนนอนแล้วต้องเปิดทีวีทิ้งไว้ เค้าเลยนอนชิดผนังปลายเท้าตรงกับห้องน้ำ แฟนนอนฝั่งขวานอนตรงกับทีวีตะแคงขวามองทีวี ในจังหวะที่กำลังพลิกตัวมานอนหงายหางตาเค้าเห็นที่ห้องน้ำเหมือนมีเงาหนึ่งเดินไปที่ห้องน้ำ คืนนั้นผ่านไปจนถึงเช้าแฟนก็ไปสอบอีก เอกต้องอยู่ห้องนั้นคนเดียวเหตุการณ์เหมือนเดิมเลย พอทำอะไรเสร็จพาแฟนเข้ามาในห้อง เอื้อมมือไปเปิดกลิ่นชื้นกลิ่นเหม็นเข้ามาประทะหน้าแต่ก็ไม่บอกแฟน จนเข้าไปนอนที่ห้องแต่วันนี้แปลกอยู่อย่างหนึ่ง ข้าค่ายครั้งแรก 

เอกเดี๋ยวเปลี่ยนที่นอนกัน เอกก็หันมามองแฟนว่าหลับหรือยัง พอพลิกตัวกลับมาสิ่งที่เห็นหางตามันมีร่างผู้หญิงร่างหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง เค้ามองแล้วนิ่งร่างนั้นค่อยจับผมตัวเองลูบหัวตัวเอง สักพักหยิบหวีมาหวีหัวตัวเอง จนเอกเห็นหน้าเท่านั้นแหล่ะเธอวิ่ง แฟนเด้งขึ้นมาเลยแสดงว่าแฟนไม่ได้หลับ Betflix

โรมแรมย่านรามคำแหง

  • Zircon Hotel
  • The Home Hotel
  • Goody Hotel
  • Livotel Hotel

เด็กผีคอหัก เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเมื่อสิบปีที่แล้ว เหตุการณ์เกิดขึ้นที่จังหวัดระยอง

วันนี้มีชื่อเรื่องว่า เด็กผีคอหัก เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเมื่อสิบปีที่แล้ว เหตุการณ์เกิดขึ้นที่จังหวัดระยอง วันนั้นเนี่ยผมอยู่ในเหตุการณ์ด้วยเป็นบ้านสองชั้น ข้างล่างเปิดเป็น ร้านข้าวมันไก่ แต่ข้างบนเป็นออฟฟิตข่าวท้องถิ่น ซึ่งผมกับน้องชายลูกของน้าเจ้าของหนังสือพิมพ์ จะนอกอยู่ข้างนอกตรงบริเวณชั้นสอง ระหว่างนั้นจำได้เลยนอนดูบอลอยู่กับน้องชายที่นอนข้าง ๆ ส่วนข้างน้องชายเป็นกระจก น้องชายอยู่ดี ๆ ละเมอฮื้อ ๆ ๆ ผมเลยหันไปมองดูมันเป็นอะไรของมัน ผมคิดว่าไม่มีอะไร สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี

เด็กผีคอหัก

เด็กผีคอหัก คราวนี้มันระเมอเหมือนเดิมเลยคับ

ผมก็นอนดูบอลต่อ เด็กผีคอหัก คราวนี้มันระเมอเหมือนเดิมเลยคับ ดูฟุตบอลแต่ได้แปบเดียวเท่านั้นน้องชายผมกระเด้งจากที่นอน ลุกพรวดขึ้นมาเลยแล้วมันก็วิ่งไปที่หิ้งพระ ค่ายลูกเสือ แล้วเอาเก้าอี้ปีนขึ้นหิ้งพระหาพระ ตะกุยหาพระใหญ่เพื่อที่จะเอามาสวมไว้ ผมก็ถามว่าเก่งเป็นอะไร มันก็บอกว่าระหว่างที่นอนระหว่างที่ครึ่งหลับครึ่งตื่น มันเห็นผมนอนตะแคงข้างดูทีวีอยู่ แล้วทางซ้ายมันรู้สึกเหมือนมีคนเดินมาจากบันได มันเลยหันไปมองปรากฏว่าเค้าเห็นเป็นเด็ก อายุประมาณ ป.1-ป.2 เข้าค่ายครั้งแรก 

ค่อยๆคลานขึ้นมาแล้วเอาหน้ามาแนบที่กระจก และหลังจากนั้นเด็กคนนี้ก็ค่อยกระโดดทะลุกระจกเข้ามา แล้วมายืนอยู่ข้างๆน้องของผม และหลังจากนั้นคับเด็กคนนี้ก็กระโดดเข้ามานอนระหว่างผมกับน้องผม เด็กคนนี้พยายามจะเล่นกับผม ๆ ก็ไม่สนใจเพราะมัวแต่ดูฟุตบอลอยู่ ไอเด็กคนนี้ก็เลยกระโดดมาทับเจ้าเก่ง นั่งทับก่อนเก่งก็พยายามสะบัดที่เราได้ยินเค้าละเมอครั้งแรกนั่นแหล่ะ สักพักเด็กก็กระโดดกลับมาจะเล่นกับผมอีกครั้ง ผมก็ไม่สนใจเหมือนเดิม เด็กคนนี้ก็กระโดดทับเจ้าเก่ง พนักงานเซเว่น

แต่รอบนี้ระหว่างที่ทับค่อย ๆ โน้มหน้าเอามาใกล้ ๆ และยิ้มให้ ลักษณะของเด็กคนนี้หัวเกรียนเสื้อสีครีมขาด ๆ แต่ปากเละไปด้วยขนม และพยายามมาเล่นด้วย เค้ารู้สึกว่าอยากจะเอาเด็กคนนี้ออกไปจากร่างเค้า รู้สึกว่าครึ่งหลับครึ่งตื่นลุกขึ้นมาจับไหล่เด็กเขย่า บอกว่ามึงออกไปจะมาหลอกกุทำไม แปบเดียวเท่านั้นคอเด็กมันก็หักไปข้างหลังเลย ยูฟ่าเบท

ผีเด็กหญิง

วิธีป้องกันผีหลอก

  • แขวนพระท้าวเวชสุวรรณ
  • สวดมนต์ก่อนนอน
  • ขยับเตียงก่อนนอน
  • ทำบุญบ่อย ๆ

สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี แชร์ประสบการณ์ที่เจอมากับตัวเอง เป็นเรื่องที่ไม่น่ากลัว

เป็นเรื่องเล่าที่มีชื่อว่า สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี แชร์ประสบการณ์ที่เจอมากับตัวเอง เป็นเรื่องที่ไม่น่ากลัวมากแต่ก็ยัง งง อยู่ในหัวว่าสิ่งที่เจอมันคืออะไรกันแน่คับ เหตุการณ์ย้อนกลับไปเมื่อตอนผมอายุ 24 ปี ผมได้มาทำงานที่ทางภาคเหนือตอนบน และที่ทำงานก็มีที่พักให้อยู่ฟรี เข้าค่ายครั้งแรก  ผมจำได้เลยว่าตอนที่ผมขี่รถไปดูหอครั้งแรกในช่วงใกล้มืด หอพักค่อนข้างเก่าอายุประมาณยี่สิบปีขึ้นไป ลักษณะที่พักห้องพักสามชั้น ๆ ละสี่ห้องผมได้พักอยู่ที่ชั้นสาม ซึ่งเพื่อนคนที่ขับรถนำมาพักอยู่ห้องข้าง ๆ ผม พนักงานเซเว่น

สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี

บรรยากาศค่อนข้างวังเวง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี เพราะตั้งแต่ที่ผมเดินขึ้นหอพักมา ไม่มีห้องไหนเปิดไฟเลยสักดวง บันไดจะอยู่ตรงกลางตึกเดินขึ้นไปแบ่งห้องซ้ายขวา เปิดประตูเข้าไปก็จะเป็นห้องโถง ขวามือเป็นประตูโล่ง ๆ มีห้องครัวกับห้องน้ำ เลยห้องโถงแบ่งออกเป็นห้องนอนเล็ก ๆ สองห้องแยกซ้ายขวา ปกติห้องใหญ่เค้าจะให้อยู่ได้สองคน แต่ตอนนั้นผมอยู่คนเดียวคับ เพราะไม่มีใครมาขอเข้าคู่กับผมด้วย พอย้ายเข้าไปอยู่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่ไปได้ประมาณหนึ่งปีอายุ 25 ปี ค่ายลูกเสือ

หอพัก

แม่ผมให้บอกไปทำบุญเนื่องจากคนโบราณเค้าเชื่อว่า อายุ 25 ปีเป็นวัยเบญจเพสดวงจะตกจะมีเคราะห์ ผมก็ทำมั่งไม่ทำมั่งจนเพื่อนข้างห้องสอบได้บรรจุราชการที่ต่างอำเภอ หลังจากนั้นมาผมก็อยู่ชั้นสามห้องเดียว อยู่มาคืนหนึ่งตามกิจวัตรประจำวันคือผมจะนั่งคอมจนตีสองทุกวัน ประมาณตีสองผมได้ยินเหมือนคนตัดเล็บ เสียงเป็นจังหวะและถี่สม่ำเสมอมาจากห้องนอนเล็ก ซึ่งห้องนั้นไม่มีใครอยู่เพราะผมอยู่คนเดียว เสียงตัดเล็บดังติดต่อประมาณหนึ่งนาทีแล้วก็เงียบไป สล็อตโจ๊กเกอร์

ผมได้ยินแบบนั้นก็รีบปิดคอมหลับคุมโปงไม่กล้าเปิดประตูไปดู ตอนเช้ามามานั่งคิดทบทวนว่ามันคือเสียงอะไร แต่ผมมั่นใจว่ามันคือเสียงตัดเล็บแน่นอน หลังจากเลิกงานกลับไปก็เปิดประตูเข้าไปดูห้องนั้น ปรากฏว่าเมื่อวานตอนเย็นผมนั่งตัดเล็บกองไว้ตรงปากประตูหลังห้อง และไปนั่งเล่นคอมต่อซึ่งเอาเล็บไปทิ้ง แต่มันเป็นการสื่อสารวิญญาณสะงั้น ศาลาข้างทาง 

วิธีสื่อสารวิญญาณ

  • ตัดเล็บกองไว้ที่หน้าต่าง
  • เล่นผีถ้วยแก้ว
  • เล่นผีเหรียญ
  • ปอกแอปเปิ้ลหน้ากระจก
  • ก้มมองระหว่างขา