เป็นเรื่องเล่าที่มีชื่อว่า สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี แชร์ประสบการณ์ที่เจอมากับตัวเอง เป็นเรื่องที่ไม่น่ากลัวมากแต่ก็ยัง งง อยู่ในหัวว่าสิ่งที่เจอมันคืออะไรกันแน่คับ เหตุการณ์ย้อนกลับไปเมื่อตอนผมอายุ 24 ปี ผมได้มาทำงานที่ทางภาคเหนือตอนบน และที่ทำงานก็มีที่พักให้อยู่ฟรี เข้าค่ายครั้งแรก  ผมจำได้เลยว่าตอนที่ผมขี่รถไปดูหอครั้งแรกในช่วงใกล้มืด หอพักค่อนข้างเก่าอายุประมาณยี่สิบปีขึ้นไป ลักษณะที่พักห้องพักสามชั้น ๆ ละสี่ห้องผมได้พักอยู่ที่ชั้นสาม ซึ่งเพื่อนคนที่ขับรถนำมาพักอยู่ห้องข้าง ๆ ผม พนักงานเซเว่น

สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี

บรรยากาศค่อนข้างวังเวง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าผี เพราะตั้งแต่ที่ผมเดินขึ้นหอพักมา ไม่มีห้องไหนเปิดไฟเลยสักดวง บันไดจะอยู่ตรงกลางตึกเดินขึ้นไปแบ่งห้องซ้ายขวา เปิดประตูเข้าไปก็จะเป็นห้องโถง ขวามือเป็นประตูโล่ง ๆ มีห้องครัวกับห้องน้ำ เลยห้องโถงแบ่งออกเป็นห้องนอนเล็ก ๆ สองห้องแยกซ้ายขวา ปกติห้องใหญ่เค้าจะให้อยู่ได้สองคน แต่ตอนนั้นผมอยู่คนเดียวคับ เพราะไม่มีใครมาขอเข้าคู่กับผมด้วย พอย้ายเข้าไปอยู่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่ไปได้ประมาณหนึ่งปีอายุ 25 ปี ค่ายลูกเสือ

หอพัก

แม่ผมให้บอกไปทำบุญเนื่องจากคนโบราณเค้าเชื่อว่า อายุ 25 ปีเป็นวัยเบญจเพสดวงจะตกจะมีเคราะห์ ผมก็ทำมั่งไม่ทำมั่งจนเพื่อนข้างห้องสอบได้บรรจุราชการที่ต่างอำเภอ หลังจากนั้นมาผมก็อยู่ชั้นสามห้องเดียว อยู่มาคืนหนึ่งตามกิจวัตรประจำวันคือผมจะนั่งคอมจนตีสองทุกวัน ประมาณตีสองผมได้ยินเหมือนคนตัดเล็บ เสียงเป็นจังหวะและถี่สม่ำเสมอมาจากห้องนอนเล็ก ซึ่งห้องนั้นไม่มีใครอยู่เพราะผมอยู่คนเดียว เสียงตัดเล็บดังติดต่อประมาณหนึ่งนาทีแล้วก็เงียบไป สล็อตโจ๊กเกอร์

ผมได้ยินแบบนั้นก็รีบปิดคอมหลับคุมโปงไม่กล้าเปิดประตูไปดู ตอนเช้ามามานั่งคิดทบทวนว่ามันคือเสียงอะไร แต่ผมมั่นใจว่ามันคือเสียงตัดเล็บแน่นอน หลังจากเลิกงานกลับไปก็เปิดประตูเข้าไปดูห้องนั้น ปรากฏว่าเมื่อวานตอนเย็นผมนั่งตัดเล็บกองไว้ตรงปากประตูหลังห้อง และไปนั่งเล่นคอมต่อซึ่งเอาเล็บไปทิ้ง แต่มันเป็นการสื่อสารวิญญาณสะงั้น ศาลาข้างทาง 

วิธีสื่อสารวิญญาณ

  • ตัดเล็บกองไว้ที่หน้าต่าง
  • เล่นผีถ้วยแก้ว
  • เล่นผีเหรียญ
  • ปอกแอปเปิ้ลหน้ากระจก
  • ก้มมองระหว่างขา